जलेश्वरटुडे समाचारदाता
धनुषा, १९ श्रावण
जनकपुरधाममा चापाकललगायत भूमिगत पानीका अन्य स्रोत सुक्ने र भएका स्रोतबाट कम पानी आउने समस्या भए पनि यस वर्ष भने खाने पानीको चरम अभाव भएको छ ।
चुरे विज्ञ डा. विजयकुमार सिंहले पानीको प्राकृतिक स्रोत चुरेक्षेत्रको दोहन र जनकपुरधामका धार्मिक महत्त्वका प्राचीन पोखरी तथा सरोवरहरूमा केही वर्षयता सौन्दर्यीकरण एवम् व्यवस्थापनका नाममा बनाइएका अनुपयुक्त र अवैज्ञानिक संरचनाका कारण भूमिगत जल पुनर्जलीयकरण र पुनर्भरण बाधित हुँदा पानीको समस्या उत्पन्न भएको बताउनुभयो । उहाँले सडक लगायतका भौतिक पूर्वाधारका संरचना प्रकृतिमैत्री नहुँदा पनि भूमिगत जल पुनर्भरणमा कठिनाइ उत्पन्न भइरहेको औंल्याउनुभयो ।
जलवायु परिवर्तन, चुरेक्षेत्रको पारिस्थितिकीय प्रणाली र जैविक विविधतामा परेका प्रतिकूल असर, भूमिगत जलपुनर्भरणका परम्परागत अभ्यासहरूको विस्थापन आदिका कारण पानीको सतह गहिरिँदै जाँदा सहरमा पानी अभाव भएको छ ।
जनकपुरधाम उपमहानगरपालिकाका प्रमुख मनोजकुमार साहले भू–अतिक्रमण, अनुचित भूउपयोग, वनविनाश, ढुङ्गा, गिट्टी तथा वालुवा उत्खनन् आदिका कारण चुरे तथा भावरक्षेत्रमा बर्खाको पानी नअड्दा साथै चुरे नदी प्रणालीमा ढुङ्गा, गिट्टी तथा बालुवा थेग्रिएर खोलाहरू खहरे हुँदा तराईमा पुनर्जलीयकरण हुन नसकिरहेको बताउनुभयो ।
दुई दशकअघिसम्म मुस्किलले सय फिटमुनिबाट पानी निकाल्न सकिने स्थिति रहेको जनकपुरधाममा अहिले झण्डै चार सय ५० फिटमुनिमा पानी प्राप्त हुने अवस्था छ । तर वैशाखयता बर्खा नहुँदा पाँच सय फिटमुनिसम्म पाइप गाडिएका चापाकलबाट समेत पानी आउन छाडेको छ ।
जनकपुरधामका बासिन्दाले बिहान र बेलुका घण्टौं मोटर चलाई चापाकलबाट पानी तान्ने गरेका छन् ।
जलसङ्कटपछि जनकपुरधाम उपमहानगरपालिका कार्यालयले सहरका विभिन्न ठाउँमा डिप बोरिंग गरी जल वितरण गर्ने योजना बनाएको छ । तर पानी वितरण गर्ने योजना कार्यान्वयनमा ढिलाइ हुँदा काकाकुल स्थानीयले राहत पाएका छैनन् ।
जनकपुरधाम उपमहानगरपालिकाका उपप्रमुख किशोरी साहले भन्नुभयो, ‘‘डिप बोरिंग गर्ने ठाउँको छनोट भइसकेको छ । खानेपानी कार्यालयसँग समन्वय गरेर काम अघि बढ्दैछ । अहिलेका लागि पानी उपलब्ध गराउने बाटो यही नै हो ।’’
