ओम प्रकाश साह
जनकपुरधाम, १८ माघ
बिहानको घण्टी बज्नासाथ कक्षाकोठामा विद्यार्थीको चहलपहल सुरु हुन्थ्यो। हातमा चक, आँखामा भविष्यको सपना र मनमा जिम्मेवारी—यस्तै दृश्यसँग वर्षौँ बिताएका व्यक्ति हुन् सम्पत महतो। आज भने उनी कक्षाकोठा छोडेर संसदको ढोका ढकढक्याइरहेका छन्। लक्ष्य एउटै छ—शिक्षा प्रणालीमा आमूल परिवर्तन।
धनुषा निर्वाचन क्षेत्र नं. ४ बाट प्रतिनिधिसभा सदस्य पदका लागि आम जनता पार्टी (आजपा)बाट मोबाइल चुनाव चिन्हसहित उम्मेदवारी दिएका महतो कुनै आकस्मिक राजनीतिज्ञ होइनन्। क्षिरेश्वर गाउँपालिकाअन्तर्गत मावि दिगम्बरपुर, वडा नं. ८ मा प्रधानाध्यापकका रूपमा सेवा गर्दै उनले शिक्षाको वास्तविक अवस्था नजिकबाट देखेका छन्।
ग्रामीण विद्यालयको कमजोर भौतिक संरचना, विद्यार्थीको ड्रपआउट, शिक्षकको अभाव र पाठ्यक्रम तथा व्यवहारबीचको दूरी—यी सबै उनका लागि तथ्य होइन, दैनिक भोगाइ हुन्। “शिक्षा किताबमै सीमित हुँदा विद्यार्थी जीवनका लागि तयार हुँदैन,” महतो भन्छन्, “त्यसलाई बदल्न नीति निर्माण गर्ने ठाउँमै पुग्नुपर्छ।”
मिथिला नगरपालिका–२, नकताझिटका स्थायी बासिन्दा महतोका अनुसार मधेसका धेरै विद्यालयहरू अझै पनि अवसरको प्रतीक्षामा छन्। राजनीतिक इच्छाशक्ति र सही योजना भए शिक्षा नै समृद्धिको आधार बन्न सक्ने उनी विश्वास गर्छन्।
सञ्चारकर्मीसँगको कुराकानीमा उनले शिक्षालाई रोजगार, सीप र प्रविधिसँग जोड्नुपर्नेमा जोड दिए। युवा पुस्ता विदेशिन बाध्य हुनुको मूल कारण कमजोर शिक्षा र सीप विकास प्रणाली भएको उनको निष्कर्ष छ।
उनको चुनावी एजेन्डा केवल शिक्षा सुधारमा सीमित छैन। तर शिक्षा उनका लागि आधार स्तम्भ हो—जसले सामाजिक समानता, चेतना र आर्थिक सशक्तिकरणको ढोका खोल्छ।
राजनीतिमा शिक्षकको उपस्थिति कम देखिन्छ। तर सम्पत महतो त्यही कमी पूरा गर्न चाहन्छन्। “संसदमा शिक्षकको आवाज कमजोर छ,” उनी भन्छन्, “अब त्यो आवाज बलियो बनाउने समय आएको छ।”
धनुषा–४ का मतदाताले यसपटक परम्परागत भाषणभन्दा फरक अनुभव र दृष्टिकोणलाई कसरी मूल्याङ्कन गर्छन्, त्यो चुनाव परिणामले बताउनेछ। तर ब्ल्याकबोर्डबाट सुरु भएको यो यात्रा, संसदसम्म पुग्यो भने, शिक्षा सुधारको बहस नयाँ मोडमा पुग्ने धेरैको अपेक्षा छ।
